Στιγμές Διαύγειας ή Μία Ζωή Με Διαύγεια;

cottonbro studio

                                

 Έχεις παρατηρήσει πως σε στιγμές χαλάρωσης.. βλέπουμε τη ζωή διαφορετικά; 

Λένε πως όταν βλέπουμε τις καταστάσεις από απόσταση τις βλέπουμε πιο καθαρά, όπως ακριβώς είναι και όχι όπως πιστεύουμε πως είναι όσο τις ζούμε. Πράγματι, ο χρόνος και η απόσταση δημιουργούν κάτι «μαγικό», πετάμε τα γυαλιά του «εκεί και τότε» και βλέπουμε πια με εκείνα του «εδώ και τώρα». 

Σήμερα θα μιλήσουμε για εκείνες τις στιγμές , τις μικρές, που βρισκόμαστε σε πλήρη διαύγεια και βλέπουμε τα γεγονότα μα και τη ζωή όπως πραγματικά είναι, μακριά από το τρέξιμο της καθημερινότητας, το άγχος της ολοκλήρωσης εργασιών και τις φωνές των σημαντικών μας άλλων. Αυτή η χαλαρότητα, η βαθιά εκπλήρωση που μεταφέρεται σαν ζεστασιά και «γέμισμα» στην περιοχή των πνευμόνων και της καρδιάς μας, αυτό το ελαφρύ και ζεστό «μούδιασμα» του σώματος. Αν το έχεις νιώσει έστω και μία φορά, ξέρεις πως είναι! 

Σε στιγμές χαλάρωσης, όπως για παράδειγμα στην παραμονή μας κοντά στη θάλασσα, στη φύση, έχοντας μπροστά μας μία όμορφη θέα - με ό,τι εννοεί όμορφο ο καθένας μας- ή ακόμα και μόλις καθίσουμε στην αγαπημένη μας καρέκλα μετά από μία κουραστική μέρα,  το σώμα μας μειώνει την παραγωγή της κορτιζόλης με αποτέλεσμα τα επίπεδα του άγχους να μειώνονται αισθητά. Ταυτόχρονα βλέπουμε αύξηση του επιπέδου της σεροτονίνης , την ορμόνη της ευεξίας, που μας βοηθά να απολαύσουμε τη στιγμή και να μείνουμε στην χαλαρή αυτή διάθεση. Παρατηρούμε όμως και αλλαγή στον τρόπο αναπνοής μας, η ρηχή και γρήγορη αναπνοή της ημέρας δίνει τη θέση της στην βαθιά και ήρεμη εισπνοή και εκπνοή δίνοντας το «εντάξει» στον εγκέφαλο για να χαλαρώσει και να απολαύσει τη στιγμή διαβεβαιώνοντας τον πως δεν κινδυνεύουμε από τίποτα. 

Αυτή είναι η «μαγεία» του εδώ και τώρα!

Σε αυτές τις στιγμές βρισκόμαστε σε αρμονία με το περιβάλλον μας, σε μία ενότητα που επιτυγχάνεται μέσω αυτής μας της σύνδεσης με το παρόν. Συνδεόμενοι με το παρόν είμαστε σε θέση να αντιληφθούμε την ομορφιά της ζωής, τα μικρά και μεγάλα «θαύματα» της καθημερινότητας , την ειλικρινή και αληθινή ευγνωμοσύνη. Δεν είναι τυχαίο πως πολλοί άνθρωποι που ζουν διαλογιστικά (όπως στην παραπάνω περιγραφή) μπορούν να μεταφέρουν αυτήν την αίσθηση σε όλη τη διάρκεια της ημέρας τους και όχι μόνο σε στιγμές. 

Φυσικά και ζούμε σε οργανωμένες κοινωνίες, με μία καθημερινότητα που πολλές φορές μας πιέζει και σίγουρα βιώνουμε καταστάσεις τις οποίες δεν μπορούμε να αλλάξουμε γιατί βρίσκονται διάχυτες στο περιβάλλον μας , μα αυτό που μπορούμε να αλλάξουμε είναι η διάδραση μας σε αυτές. Το μοναδικό πράγμα άλλωστε,  που μπορώ να ελέγξω είναι το πως ανταποκρίνομαι στα γεγονότα, τι περνάει από το χέρι μου και τι κάνω εγώ για αυτήν την κατάσταση. Μπορεί να μην έχω τη δυνατότητα να ελέγξω τα πάντα γύρω μου μα έχω τη δυνατότητα να συνδεθώ με εμένα, με το περιβάλλον μου, με τις ανάγκες και τα συναισθήματα μου. Αυτή η σύνδεση μου προσφέρει και τη διαύγεια για να προχωρήσω, να νιώσω γεμάτος και γεμάτη, να βιώσω τη στιγμή. Η μοναδική μας άγκυρα με το παρόν είναι η αναπνοή μας, το έχουμε πει αρκετές φορές μα θα το ξανά πούμε άλλες τόσες. 

Σε στιγμές που η αναπνοή ηρεμεί και ο εγκέφαλος ελαττώνει την ασταμάτητη λειτουργία του για την επιβίωση μας, συνδεόμαστε με το παρόν και μπορούμε να ανασύρουμε τις όμορφες στιγμές του παρελθόντος μα και να συνδεθούμε με το τώρα. Αυτή η σύνδεση με το «τώρα» μας δίνει μία γεμάτη αίσθηση ικανοποίησης, είμαστε στο τώρα χωρίς να κρίνουμε ή να αναμασούμε το παρελθόν, χωρίς να αναλωνόμαστε στο αύριο που δεν το γνωρίζουμε καν. 

Θυμήσου τις στιγμές χαλάρωσης σου, τι ένιωσες; Πως αισθάνθηκες; Τι σκέψεις περνούσαν από το μυαλό σου; Τι παρατηρείς; Πως σε κάνει να νιώθεις αυτή η κατάσταση; Σε ποια σημεία του σώματος σου τη βιώνεις; 

«Αν νιώθεις θλιμμένος, ζεις στο παρελθόν. Αν είσαι ανήσυχος, ζεις στο μέλλον. Αν είσαι γαλήνιος, ζεις στο παρόν» Λάο Τσε