Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πιο πρόσφατο άρθρο

Γιατί ο νους μας αγαπά τις συντομεύσεις;

            Έχεις σκεφτεί ποτέ πως το παιδί ενός δασκάλου θα είναι καλός μαθητής; Ή πως ο γιατρός σου δεν θα αρρωστήσει ποτέ; Σκέφτηκες μήπως, όσο βρισκόσουν στα social media, πως ο γνωστός εκείνος διατροφολόγος - που σου εμφανίζεται συχνά -  προσέχει πάντα την διατροφή του;  Αν απάντησες ναι, σε μία έστω ερώτηση, έπεσες και εσύ στην παγίδα του νου μας!        Ο εγκέφαλος μας έχει έναν και μόνο σκοπό, να μας κρατήσει ζωντανούς. Για να το κάνει αυτό συλλέγει πληροφορίες, τις κατατάσσει, τις ταξινομεί, τις επεξεργάζεται, τις διαμορφώνει (καμιά φορά και παρά-μορφώνει) και αν κάτι δεν του κάνει το διαγράφει για να σώσει κι άλλο αποθηκευτικό χώρο. Τι γίνεται όμως με τις συντομεύσεις που δημιουργεί;  Κάποιες από τις συντομεύσεις του είναι ολόσωστες ενώ κάποιες άλλες είναι θέμα χρόνου να απορριφθούν..  Όταν πιστεύουμε πως ένας καλοντυμένος άνθρωπος είναι και πιο ικανός, Όταν θεωρούμε πως κάποιος που έκανε ένα λάθος είνα...

Analyze Paralyze

  Γνωρίζεις ανθρώπους που σκέφτονται υπερβολικά πολύ; Μπορεί να είσαι ένας από αυτούς, επομένως ξέρεις πολύ καλά τι εννοώ. Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί το κάνεις; Πόσες φορές δεν έχεις νευριάσει με τον εαυτό σου και σε παρακαλάς να σταματήσεις; Σκέφτεσαι, ξανα σκέφτεσαι, αναλύεις, υπερ-αναλύεις, αναλύσεις επί των αναλύσεων, σκέψεις επί των σκέψεων, διάλογοι που επαναλαμβάνονται μέσα στο κεφάλι σου, φανταστικοί διάλογοι που απλά σου πονάνε το κεφάλι.

  Ωραία και τώρα τι; Υπερ-ανάλυση. Έχεις κολλήσει σε ένα και μόνο πράγμα που γεννήθηκε από μία ακολουθία εκατό σκέψεων. Είσαι στην παραλία βγάζοντας τη πετσέτα από την τσάντα σου και ήδη έχεις σκεφτεί πόσο πιασμένος θα είσαι από το σκληρό κρεβάτι του νοσοκομείου που μεταφέρθηκες γιατί παραλίγο να πνιγείς! Καταλαβαίνεις πόσο σε καταστρέφεις έτσι; Ξεκινάς κάτι και έχεις σκεφτεί ήδη την αποτυχία σου, την απογοήτευση σου, το τι θα πουν οι άνθρωποι σου και ακόμα δεν έχεις κάνει την κίνηση να σηκώσεις το πόδι σου για να περπατήσεις. 

  Ξέρεις γιατί η κατάθλιψη στις μέρες μας είναι ένα τόσο συχνό φαινόμενο; Ναι , το δέχομαι η ευρύτερη κατάσταση της κοινωνίας, η κρίση, ο φόβος. Ποιος φόβος όμως; Για να υπάρξει ένας φόβος πρέπει να υπάρχει και ένα πραγματικό αντικείμενο φόβου ΕΞΩ από εσένα. Υπάρχει; Πόσες φορές μέσα στην αδράνεια σου δεν έχεις υπερ-αναλύσει καταστάσεις; Πόσες φορές χαράμισες δύο ελεύθερες ώρες της μέρας σου σε σκέψεις που σου κατέστρεψαν όλο το υπόλοιπο και ίσως και όλη την υπόλοιπη εβδομάδα. Η ανία επομένως  είναι μία από τις πηγές του "κακού", η απόλυτη παράδοση του εαυτού σου σε άσχημες σκέψεις γιατί ακριβώς δεν ξέρεις πως και που να αφιερώσεις δημιουργικά το χρόνο σου. 

  Επομένως η κατάθλιψη, το άγχος, το στρες, οι κρίσεις πανικού δεν είναι αποτέλεσμα της υπερ-ανάλυσης; Έχεις νιώσει να μην μπορείς να σηκώσεις το χέρι σου από το καναπέ για να πιάσεις το κινητό σου που χτυπάει, ή να μην έχεις καν την δύναμη να σηκωθείς όρθιος το πρωί από το κρεβάτι σου; Είμαι κουρασμένος σκέφτεσαι. Και έχεις απόλυτο δίκιο, αλλά εναποθέτεις την κούραση στο σώμα, ενώ αυτό που πραγματικά πονάει είναι η ψυχή σου. Δηλαδή έχεις παραλύσει εξαιτίας της ανάλυσης, analyze paralyze! 

  Το γνωρίζω, δεν είναι εύκολο να σταματήσεις να σκέφτεσαι, γιατί η ελευθερία σου εξαρτάται από την ελευθερία του νου σου. Έχεις επιλέξει να είσαι μαριονέτα του μυαλού σου και όχι να κινείς εσύ ο ίδιος τα νήματα. Ο άνθρωπος εξαιτίας του λογικού του γεννά ακατάπαυστα κακές και αρνητικές επομένως σκέψεις. Πόσες φορές έχεις υπερ αναλύσει μία θετική σκέψη; Καμία! Μα θέλουμε να πονάμε; Και όμως! Γιατί η θετική σκέψη προϋποθέτει δράση, ποιός από εμάς είναι πρόθυμος να αφήσει την ευκολία του κλειστού εαυτού του και να ανοιχτεί στον κόσμο; Ποιος από εμάς είναι πρόθυμος να προσπαθήσει; Γιατί μάθαμε να θεωρούμε την αποτυχία πιο εύκολη από την επιτυχία, επομένως τι να ασχοληθείς;!

(Trigger Warning , αναφορά σε κρίση πανικού

  Βλέπουμε το κόσμο να καταρρέει εξαιτίας μίας πραγματικότητας που εμείς δημιουργήσαμε. Παρέλυσε η επικοινωνία γιατί εξαιτίας της υπερ ανάλυσης δεν βρίσκαμε τι να πούμε στον άλλον, ξεχάσαμε να μιλάμε γιατί πέσαμε στην παγίδα. Φτιάχνουμε χιλιάδες διαλόγους στο κεφάλι μας με μόνο πομπό και δέκτη τον εαυτό μας. Επομένως κλειστήκαμε στον εαυτό μας. Πρώτο σημάδι της κατάθλιψης. Έπειτα μπήκε στο παιχνίδι η κρίση πανικού, το στρες. Είσαι σε ένα γεμάτο τραίνο. Βλέπεις δεκάδες ανθρώπους που δεν τους γνωρίζεις, κοιτάς κάτω ή ψηλά τις στάσεις. Σκέφτεσαι ότι εξαιτίας του κόσμου δεν θα μπορείς να αναπνεύσεις σε λίγο. Να το, έρχεται το δημιούργησες. Ζητάς από τον εαυτό σου να ηρεμήσει μα το κάνεις χειρότερο. Θες να βγεις, να φύγεις. Σε δέκα λεπτά αυτό έχει κορυφωθεί. Νιώθεις ότι θα πεθάνεις. Γιατί; Γιατί σκέφτηκες ένα απίθανο σενάριο ασφυξίας, δημιούργησες ένα φόβο και τον έφερες στην πραγματικότητά σου, την στιγμή που το 90% των φοβίων σου είναι ΑΠΙΘΑΝΟ να πραγματοποιηθούν. 

(Tέλος περιγραφής) 

  Βλέπεις τώρα πως η υπερ ανάλυση σε έχει καταστρέψει; Πως καθημερινά τρώει τα σωθικά μας και εμείς συνεχίζουμε να την θρέφουμε; Ό,τι δεν τρέφεις πεθαίνει. Ό,τι τρέφεις μεγαλώνει και δυναμώνει. Βλέπεις τώρα πιο καθαρά, πώς μία κακή συνήθεια μπορεί να σε καταστρέψει; Παραλύεις. Μία κατάσταση πλήρους ανημπορίας. Ψυχική παράλυση που μεταφέρεται στο σώμα. 

Βλέπεις ανθρώπους να χαμογελούν και αναρωτιέσαι, πως μπορούν; Πασχίζουν. Μαθαίνουν βήμα βήμα να ελέγχουν την σκέψη τους, να περιορίσουν τις αρνητικές τους σκέψεις, να ασχολούνται με πράγματα που τους χαροποιούν και τους δίνουν ενέργεια και όχι με τοξικές καταστάσεις. Δεν υπάρχει ειδικό εγχειρίδιο για το πως να διακόψουμε την υπερ ανάλυση, υπάρχουν ωστόσο παραδείγματα αποφυγής. Ο κάθε ένας από εμάς καλείται να βρει μέσα του τον τρόπο που θα σώσει τον εαυτό του. Άλλωστε , "την άνοιξη αν δεν την βρεις, την φτιάχνεις" !  





Κείμενο 
© Γεωργία Σώρου
© Παρα..Φιλοσοφίες 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Αγαπημένα σας άρθρα