Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Πιο πρόσφατο άρθρο

Πώς μιλάμε τη γλώσσα των συναισθημάτων μας;

 « Όσο πιο πολύ προσπαθούσα να εξηγήσω τι νιώθω, τόσο πιο πολύ συνειδητοποιούσα πως… μου λείπουν οι λέξεις. » «Θέλω να πω όσα νιώθω, αλλά δεν ξέρω πως. Είναι σαν να χάνω τις λέξεις μου..» «Έλεγα συνέχεια πως είμαι θυμωμένη, αλλά δεν ήμουν σίγουρη αν ήταν θυμός ή κάτι άλλο. Έδειχνα επιθετικότητα και έτσι υπέθεσα πως ήμουν θυμωμένη. Δεν ξέρω όμως αν τελικά ήταν θυμός.»  Έχεις σκεφτεί κάποιες από αυτές τις προτάσεις;  Για εμένα έτσι ακουγόταν η ζωή μου.. για χρόνια!   Και σκεφτόμουν πόσο δύσκολο μας είναι να εκφραστούμε χρησιμοποιώντας τα σωστά συναισθήματα; Προτού σκεφτούμε πόσο εύκολο είναι να εκφράσουμε τα σωστά συναισθήματα, πόσο εύκολο μας είναι να τα εντοπίσουμε και να τα κατονομάσουμε;   Ο Αριστοτέλης, χιλιάδες χρόνια πριν, μας επισήμανε την σοβαρότητα και την σημαντικότητα του λόγου (της γλώσσας και της λογικής μας κρίσης). Η γλώσσα είναι ο τρόπος με τον οποίο η σκέψη μας μεταμορφώνεται σε «ύλη» και εκφράζεται από εμάς. Χρησιμοποιώντας τον λόγο μας μπορούμε...

Για να είμαστε ευτυχισμένοι, πρέπει να μη μας απασχολούν πολύ οι άλλοι., Α.Καμύ



Για να είμαστε ευτυχισμένοι, πρέπει να μη μας απασχολούν πολύ οι άλλοι. Μια σπουδαία φράση εκ στόματος Άλμπερτ Καμύ. Ο Καμύ υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους νεότερους φιλοσόφους που το έργο του είναι τόσο σημαντικό ακριβώς γιατί είναι σύγχρονο.Υπήρξε ένας άνθρωπος που γνώρισε την φήμη καθώς εκτός από φιλόσοφος ήταν σκηνοθέτης, ηθοποιός και διασκευαστής, μια φήμη βέβαια που ο ίδιος δεν αποδέχτηκε ποτέ.

Κάθε φορά που διαβάζω Camus αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω για αυτόν. Είναι επιτυχία για έναν φιλόσοφο να μην λειτουργεί ως φωτεινός παντογνώστης αλλά να σου δίνει το ερέθισμα να σκεφτείς, όχι να αποδεχθείς απόλυτα τις ιδέες του αλλά να σταθείς κριτικά και να τις εξελίξεις βάσει της εποχής και των αναγκών σου. Νιώθω πως σε αυτήν ακριβώς τη φράση του κρύβεται το μυστικό της ευτυχίας. Κάθε φορά που δίνεις σημασία στους άλλους,στα λόγια των άλλων, βάζεις στην άκρη τον εαυτό σου, τις σκέψεις σου. Οι άνθρωποι έχουμε την τάση να θεωρούμε πως μόνο τα κακεντρεχή σχόλια έχουν μια βάση, ενώ στα θετικά στεκόμαστε επιφυλακτικοί, κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό, με αποτέλεσμα να επηρεαζόμαστε αρκετά και να κάνουμε σπασμωδικές κινήσεις ώστε να κερδίσουμε την αποδοχή.

Στην πρώτη αποδοχή που οφείλουμε να προχωρήσουμε είναι η αποδοχή του εαυτού μας, της προσωπικής μας ζωής με ό,τι και αν αυτό συνεπάγεται. Η βαρύτητα που δίνουμε στις απόψεις των άλλων αντικατροπτίζει την αποδοχή που δείχνουμε στον εαυτό μας. Για τους άλλους ποτέ δεν θα είμαστε τέλειοι, αφού πάντα θα έχουν όλο και μεγαλύτερες απαιτήσεις από εμάς. Αυτό όμως έχει ως αποτέλεσμα να βρισκόμαστε σε μια συνεχή εσωτερική μάχη που καταβάλλει το πνεύμα μας, την σκέψη μας και τελικά την αυτοπεποίθηση και τον δυναμισμό μας. Βέβαια για να είμαστε ειλικρινείς δεν αποτελούμε πάντα εμείς το θύμα.

Πολλές φορές δεν έχουμε σχολιάσει κάποιον; Όπως πολλές φορές δεν έχουμε πει πως στην θέση του θα ήμασταν καλύτεροι ή αποδοτικότεροι κλπ; Συνήθως όταν σχολιάζουμε κάτι ή κάποιον είναι για να δώσουμε την ψευδαίσθηση στον εαυτό μας ότι είμαστε ανώτεροι του. Αν όντως ήμασταν ανώτεροι δεν θα νιώθαμε την ανάγκη να τον σχολιάσουμε γιατί πολύ απλά δεν θα χρειαζόμασταν την επιβεβαίωση. 


Μέσα στην σπουδαία αυτή φράση του φιλοσόφου, συνυπάρχουν οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Ευτυχισμένοι θα είμαστε μόνο όταν πάψουμε να ασχολούμαστε με τους άλλους, είτε με τα λόγια τους προς εμάς (ως θύματα) είτε με τα δικά μας προς αυτούς (ως θύτες). Την στιγμή που θα πούμε σε ένα κουτσομπολιό ή σε ένα αρνητικό σχόλιο ένα ειλικρινέστατο ''δεν με ενδιαφέρει'', ακριβώς εκείνη την στιγμή θα έχουμε φτάσει πιο κοντά στην ευτυχία. Οι άλλοι πάντα θα μιλάνε, εμείς πρέπει πάντα να τους ακούμε;





Κείμενο 
© Γεωργία Σώρου
© Παρα..Φιλοσοφίες 

Σχόλια

Αγαπημένα σας άρθρα