Τα περισσότερα χαμόγελα ξεκινούν από ένα άλλο χαμόγελο.

  Κάθε άνθρωπος με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο έχει περάσει ή πρόκειται να περάσει κάτι, που θα του αλλάξει την κοσμοθεωρία και την στάση του προς την ζωή. Δεν ξέρεις πότε θα έρθει, σε τι φάση της ζωής σου θα σε βρει και πως θα το αντιμετωπίσεις. Συνήθως έρχεται την πιο ακατάλληλη στιγμή, στην περιπλοκότερη φάση της ζωής σου ενώ δεν έχεις ιδέα τι πρέπει να κάνεις. Αυτή είναι η ζωή. 

  Στρέφεις το βλέμμα σου πιο μακρυά από τα πρόσωπα της κρίσης και της καθημερινότητας και βλέπεις μέσα από τοίχους νοσοκομείων. Παιδιά και νέους να παλεύουν για την ζωή τους, ανθρώπους μεγαλύτερους να δίνουν την προσωπική τους μάχη πότε με τον θάνατο και πότε με την ζωή. Κοιτάς λίγο πιο κάτω, άνθρωποι σε αεροδρόμια, λιμάνια, ΚΤΕΛ , να δίνουν και αυτοί τον προσωπικό τους αγώνα με την απώλεια.

  Η απώλεια είναι πολλή σκληρή, είναι μία κρίση συναισθημάτων (σε μια κοινωνία που εκτός των άλλων έχει να αντιμετωπίσει και την οικονομική κρίση). Οι εκφάνσεις της είναι πολλές, είτε μια απώλεια αγαπημένου προσώπου, απώλεια ενός κατοικίδιου ή η  απώλεια κάποιας αίσθησης. Η απώλεια πάντα θα είναι απώλεια,όποια μορφή και αν έχει. Για αυτό εκεί έξω υπάρχουν ακόμα ψυχές άκρως ρεαλίστριες, όχι ονειροπόλες όπως νομίζουν οι περισσότεροι, ψυχές που έχουν προσγειωθεί με τον πιο επίπονο τρόπο στην πραγματικότητα και για αυτό συνήθως χαμογελούν. Αυτοί οι άνθρωποι κάτι έχουν χάσει ή κάτι τους πονάει. 

  Θα τους δεις να είναι ευγνώμονες που βλέπουν, ακουμπούν, καταλαβαίνουν, χαμογελούν, κλαίνε. Είναι άνθρωποι που έχουν συνειδητοποιήσει τι τύχη είναι να σε κρατούν τα πόδια σου όρθιο και να περπατάς, να έχεις δύο χέρια που είναι ικανά να αγκαλιάζουν. Είναι άνθρωποι που επειδή έχουν δει  το μαύρο μπορούν να συνειδητοποιήσουν την μαγεία του λευκού. Υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω που κάθε μέρα δίνουν την δική τους μάχη για την ζωή, ίσως γνωρίζεις έναν από αυτούς, μα μας έχουν απορροφήσει τόσο οι καθημερινοί προβληματισμοί που δεν βλέπουμε τα πραγματικά προβλήματα της ζωής.  Για αυτό αν συναντήσετε έναν τέτοιο άνθρωπο εκεί έξω, που χαμογελάει μην τον αποπάρετε... ίσως αν ανταποδώσετε το χαμόγελο, αυτό να δώσει και σε εσάς την δύναμη που χρειάζεστε! 

~Η ψυχή μου μοιάζει με εκείνους που τρελάθηκαν από την λύπη και αρχίζουν να γελούν~ Ν. Καζαντζάκης 

Κείμενο 

© Γεωργία Σώρου

© Παρα..Φιλοσοφίες