Φάση... απόφασης!

 Κάποιες φορές βρισκόμαστε σε μια διαδικασία που αναρωτιόμαστε, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε προκειμένου να αλλάξουμε μία κατάσταση. Μια διαδικασία βέβαια που δεν οδηγεί πουθενά όταν δεν γίνεται με τον σωστό τρόπο. Έτσι όμως χάνουμε πολύτιμο χρόνο και ενέργεια.

 Στην προσπάθειά μας λοιπόν αυτή, πολλές φορές υπερφορτώνουμε το μυαλό μας με σκέψεις, άχρηστες ως επί το πλείστον, που όχι μόνο δεν μας βοηθούν να σηκωθούμε από το βάλτο που έχουμε ρίξει τον εαυτό μας αλλά μας κρατούν εκεί με χιλιάδες "αν" και υποθέσεις. "Αν εκείνη τη μέρα είχα πει ναι στην πρόταση για αυτή την δουλειά, σήμερα δεν θα ξεκινούσα από το μηδεν", "αν εκείνο το βράδυ του είχα στείλει μήνυμα σήμερα δεν θα έσπαγα το κεφάλι μου, τι ήθελε τελικά να μου πει εκείνη τη φορά" και άλλες τόσες απλές, καθημερινές ή και πολυπλοκότερες υποθέσεις.

 Για αυτό ευθύνεται το οτι μένουμε περισσότερο στο παρελθόν παρά στο μέλλον, βέβαια για να είμαστε και ειλικρινείς πολλές φορές το παρελθόν, οι επιλογές του παρελθόντος, επηρεάζουν αυτό που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Ο Σαρτρ είχε πει πως "ο άνθρωπος είναι οι επιλογές του" και αν το καλό σκεφτούμε όντως έτσι είναι. Υπάρχουν αποφάσεις που σε επηρεάζουν ακριβώς την στιγμή που τις λαμβάνεις και άλλες που η τελική τους έκβαση εμφανίζεται μακροπρόθεσμα. 

 Όπως και να έχει είμαστε ελεύθεροι ακριβώς γιατί παίρνουμε αποφάσεις,άλλες ευκολότερα και άλλες δυσκολότερα, για άλλες θα μετανιώσουμε και για άλλες θα αναρωτηθούμε γιατί δεν το είχαμε κάνει νωρίτερα. Μοιάζει με παιχνίδι πιθανοτήτων το να παίρνεις αποφάσεις, παίρνεις κάποια ρίσκα και προχωράς. Όλα είναι πιθανά, αλλά ποτέ δεν πρέπει να γυρίσεις σε αυτό το ''αν'' που σου τρώει το μυαλό και δεν σε αφήνει να ησυχάσεις. Ή παίρνεις το θάρρος και προχωράς ή παραμένεις στη θέση σου και περιμένεις ως δια μαγείας να αλλάξει κάτι.

  Καλύτερα να μετανιώσεις για κάτι που έκανες παρά για κάτι που ενώ είχες την ευκαιρία να το κάνεις δείλιασες! 

Κείμενο 

© Γεωργία Σώρου

© Παρα..Φιλοσοφίες