Η Δικτατορία της Ευτυχίας

Έχεις αναρωτηθεί ποτέ αν η ανάγκη μας για θετικότητα και ευτυχία μας ρίχνει σε θλίψη και απόγνωση; Παράξενο, έτσι; Και όμως είναι κάτι που παρατηρώ αρκετό καιρό. Άλλωστε όπως λέει και μία αγγλική φράση , την οποία για χρόνια υιοθετούσα , fake it till you make it (κάντο έστω και ψέματα μέχρι να τα καταφέρεις στα αλήθεια). Βέβαια μέχρι και σήμερα την εκφράζω σε άλλους τομείς της ζωής μου όπως όταν κάνω στοχοθεσία αλλά υπό συγκεκριμένους όρους πλέον.

Πριν κάποιες μέρες έπεσα πάνω σε κάποιο κείμενο μίας αγγλίδας ψυχολόγου που μιλούσε σχετικά με την θετικότητα και πως μπορεί να επηρεάσει είτε θετικά ή αρνητικά (και όμως) την ζωή μας! Δεν θα πω ότι το βρήκα τυχαία μιας και είναι μία σκέψη που δουλεύω καιρό.

Παρατηρώ ανθρώπους να αναζητούν την ευτυχία, την θετικότητα, την όσο το δυνατό «αναίμακτη» πορεία προς τα ιδανικά τους και ήμουν μία από εκείνους τους ανθρώπους. Για χρόνια πίεζα τον εαυτό μου να περνάει καλά, να αισθάνεται καλά, να μοιράζεται μόνο τα καλά. Ώσπου μία μέρα κάποια παλιά μου γνώριμη μου χτύπησε το καμπανάκι των σκέψεων μου, μα φυσικά ο εαυτός μου!

Διανύουμε περιόδους όπου όλοι, κυρίως μέσω της κοινωνικής δικτύωσης, έχουμε την τάση να δείχνουμε τον καλύτερο μας εαυτό, τις όμορφες στιγμές μας, την ξέγνοιαστη ζωή μας, τις εκπληκτικές μας σχέσεις. Μα για περίμενε λίγο, η ζωή είναι γεμάτη αντιφάσεις! Γιατί πιέζουμε τον εαυτό μας να κρύβει συναισθήματα κάτω από το χαλάκι;

Είναι εκπληκτικό να ακολουθείς έναν θετικό τρόπο ζωής, σε φέρνει πιο κοντά στον ιδανικό σου εαυτό, στα όνειρα, στην ζωή που θες, στις σχέσεις που θες, στην εργασία των ονείρων σου ή ακόμα και στο ταλέντο που δεν ήξερες ότι έχεις. Είναι όμως επίσης εκπληκτικό πως είμαστε άνθρωποι, πράγμα που σημαίνει πως μέσω της ομιλίας μας μπορούμε να εξωτερικεύουμε σκέψεις, συναισθήματα, απορίες, ερωτήσεις, ανάγκες μας. Και υπάρχουν στιγμές που δεν είναι όλα ρόδινα και όμορφα, μα είναι εντάξει και αυτό!

Οι αντιφάσεις είναι εκείνες που δίνουν νόημα στην ζωή και την καθημερινότητα μας, ένας κόσμος γεμάτος θετικούς ανθρώπους ίσως να μην προχώραγε μπροστά γιατί οι απόλυτα θετικοί δεν θα είχαν κάποιον να τους τραβήξει στην πρόοδο και την εξέλιξη. Όπως και ένας κόσμος γεμάτος τοξικούς ανθρώπους, δεν θα είχε μεγάλο προσδόκιμο ζωής καθώς κάθε τι θα είχε αρνητικό αντίκτυπο. Οι αντιθέσεις υπάρχουν για να δίνουν ισορροπία στην ζωή και τον κόσμο.

Έτσι συμβαίνει και με εμάς!

Όταν μέσα σου επικρατεί μία πάλη, μεταξύ εκείνου που θέλει να είναι πάντα θετικός,  εκείνου που κρύβει τα αληθινά συναισθήματα του γιατί έχει υποβάλλει τον εαυτό του σε μία θετικότητα που δεν μπορεί κάθε ώρα και στιγμή να υποστηρίξει και εκείνου που νιώθει, χτυπάει την καρδιά σου για να βγει έξω, απαιτεί να μιλήσει και να εκφραστεί. Θα εκφραστεί όμως, είτε με πονοκεφάλους, είτε με πόνους στο στήθος και τη πλάτη, ψυχοσωματικά θα βρει δίοδο να ξεφύγει!

Φυσικά το ίδιο ισχύει και για εκείνους τους μονίμως αρνητικούς και τοξικούς, κάθε υπερβολή είναι επικίνδυνη για την ισορροπία που θέλουμε να κρατήσουμε. Η ευτυχία θα έρθει μέσα από την ισορροπία, όταν όσα θέλουμε να κάνουμε έρχονται σε πλήρη συγχρονισμό με τις επιλογές και τις σκέψεις μας για αυτά.

Είναι εντάξει να μην θες να μιλήσεις σε άνθρωπο, είναι εντάξει να θες να πάρεις τον χρόνο σου, είναι εντάξει να κλάψεις, να φωνάξεις, να εκφραστείς!!!

Πρόσεχε, η υπερβολή έχει μία μεγάλη αγάπη και το όνομα αυτού , θυματοποίηση. Πρόσεχε μην βάλεις τον εαυτό σου στην θέση του θύματος γιατί η ζωή είναι πολύ αρνητική, είναι πολύ θετική, είναι πολύ σε όλα! Η ζωή χωρίς αυτές τις αντιθέσεις δεν μπορεί να υφίσταται, όπως και ούτε όταν προσκολλάται σε μία από τις δύο πλευρές.

Είμαστε άνθρωποι γεμάτοι από μία τεράστια γκάμα συναισθημάτων, στιγμών, σκέψεων και η καταπίεση τους ή ακόμα και η υπερβολική προσπάθεια για να εκφραστούν όταν δεν τα νιώθεις μπορούν να έχουν καταστροφικές συνέπειες. Η δικτατορία της ευτυχίας δεν μπορεί να λειτουργήσει, είσαι έτοιμος να αποδεχτείς το καλό και το ατίθασο εγώ σου, να εκφράσεις και τα δύο, να μάθεις και από τα δύο, να βρεις τρόπο να συνεφέρεις τον εαυτό σου όταν βρίσκεσαι υπερβολικά στην μία ή την άλλη πλευρά;

Είναι εντάξει να νιώθεις!

(Ο τίτλος ανήκει στο ομώνυμο τραγούδι του καλλιτέχνη Δημήτρη Σαμόλη !)

Κείμενο 

© Γεωργία Σώρου

© Παρα..Φιλοσοφίες